Władysław II Warneńczyk
Władysław II Warneńczyk królem Polski został w wieku dziesięciu lat.
Władysław II Warneńczyk był człowiekiem, któremu życiem nie było dane nacieszyć się zbyt długo. Zginął mając zaledwie dwadzieścia lat pod Warną, gdzie walczył bezskutecznie z Turkami. Jego ciało nigdy nie zostało odnalezione. Legendy powiadają, iż dla zwycięskich Turków głowa polskiego króla była na tyle cennym trofeum, że przechowywali ją u siebie przez kilka lat. Nie jest to jednak informacja w żaden sposób potwierdzona. Na polskim tronie Warneńczyk zasiadał od tysiąc czterysta trzydziestego czwartego (w momencie koronacji miał zaledwie dziesięć lat) do roku swojej tragicznej śmierci w tysiąc czterysta czterdziestym czwartym. Co ciekawe, przydomek Warneńczyka oficjalnie nadali mu historycy dopiero w dziewiętnastym stuleciu, do tego czasu zwano go bowiem Jagiellończykiem. Na cztery lata przed śmiercią został obwołany także królem Węgier. Nie pozostawił po sobie potomka, ani razu również nie był żonaty. Jego nagrobek znajdujący się w Katedrze Wawelskiej w Krakowie jest oczywiście symboliczny.